Kahanane Mongso

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Ing Sakjeroning Mongso

Isuk sore rino wengi

Gilir gumanti obah ngiteri

Andeleng mongso paraning pangiro

Kiniro becik jumedhul olo

Rino wengi dijenengi dino dening manungso

Kanggo aniteni lumakuning mongso

Kabeh dino iku podho bae, ora ono dino olo opo dene dino apes lan dino becik, sing njenengi dino iku y manungso, rino wengi ora nyuworo netepno jenenge dewe..umpamane ono wong wolu kelairane seje seje, endi sing olo, misale minggu paing, nanging akeh kelairan ing minggu paing malah dadi wong mulyo, hiyo akeh sing ngalami kabegjan ing dino iku..ujare sing kalah maen iku dino olo, nanging sing menang ngarani iku dino apik..sing kalah ngarani dino apes, dene kanggone sing menang iku dino kabegjan..

Dadi wus cetho, apes begjo, olo becik iku manut uwonge dewe dewe, ora mergo dinoe..dino apes iku ora ono, mung uwonge dewe sing ngapesno awake ing dino iku

Ingkang tuno panggayuhe marang sedyane kurange karep

Ingkang kurang biso kurang ngertine

Ingkang kurang mempeng kurang rikat tumandange

Yoiku sing dadekake lupute

ora salah dinoe nanging salahe uwonge

yen ono sawijine dino apes, amesti kabeh sing linakonan ing dino iku ora dadi, 

kabeh kabeh nemu ciloko nemu olo ing dino iku yo kabeh dumadi kapesan ing dino iku, nanging saknyatane ora mangkono..ugo sewalike, amargo apes olo ciloko becik begjo digowo uwonge dewe dewe ora ing dinoe..

Mulo kbeh dino iku podho bae, ra perlu wedi wedi marang jenenge dino, dene sawenehe dino ora biso ngalang ngalangi kencenge karep..

Uwong golek dino becik iku ora salah, hiyo ora ngarani alaning dino nanging iku ancang ancang, anyiapno uborampe kanggo tekan ing gawene..

SALIRING MONGSO

Ing mongso rino, kahanane padhang, ono sunar cahyoning suryo..ing mongso wengi kahanane petheng, ono sunar cahyoning condro.. iku kbeh kaaran kahananing mongso ing bawono, dadi rupane kahanan jagad urip sadengah dumadi..

Ora kabeh ing mongso rino kepanasen, yo ora kabeh ing mongso wengi kademen..iku gumantung ing uwonge dewe dewe..mulo kabeh mongso iku podho bae, manut marang urip, manut marang sing ngrasakno ( aku klawan ingsun).

Rahayu , Sagung Dumadhi

Read More

Tri Mongso Karma

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

TRI MONGSO KARMA

Lelakoning urip kang tinompo
tumibo ngenani awake dewe
sawernane kang aran begjo lan ciloko
iku mung soko pakertine dewe
ateges uwohe opo kang wus ditandur
soko deweké bali ning awaké
mung mangsane bae kang ora cetho
awit mangsane nandur nganti mangsane uwoh
kapan lan koyo opo

Laku becik pikolehe kabegjan
laku ala pikolehe ciloko
iku tegese panggaweh lan uwohe panggaweh
kaaran karma
yoiku sebab lan akibat utowo tumimbal balek

Sing diarani becik iku aweh piguno marang liyan
dene agawe pitunaning liyan iku kang aran olo
aweh piguno utowo pituno iku biso soko
sapirang pirang lantaran kang dadi sarono
awit soko mbebasno sato marang panguripan
menehi pituduh marang kang nandang bebingung
nganti paring pepanganan marang sapodo podo

Amargo wewatekaning jagad iki tansah wales winales
mulo sopo olo ciloko
sopo becik begjo
sopo luput petheng
sopo bener padhang
sing kabeh mau angubengi panguripaning urip
ono ing telung mongso
( sadurunge, saiki, sawuse )

Mangkene...
Lelampahane urip ing mongso saiki
iku tinompo uwohe ing mongso sawuse
dene kang tinompo ing mongso saiki
iku uwohe mongso ing sadurunge
saiki lelakon becik, begjo ono ing sawuse
saiki begjo, lelakon becik ono ing sadurunge
saiki ciloko, lelakon olo ono ing sadurunge
saiki lelakon olo, ciloko dumunung ing mengkone
mangkono sateruse gilir gumanti ing karmane
nandur uwoh nandur uwoh nandur uwoh
dadi rupo pangadilaning jagad

Yoiku gelare kang aran tri mongso karma
angubengi uripe manungso
lelampahane lan pikolehe
tumibo gilir gumanti tinompo deweke

Akehe lelampahan becik iku
mahanani akehe begjo kang tinemu
akehe lelampahan olo ugo
mahanani akehe ciloko kang tinompo
sing begjo lan ciloko mau ora bakalan sirno
nganti wus sirno bobote becik olo kang wus linakonan

Dene tinemune padhang iku
dumunung ing lelampahan kang bener
tinemune petheng iku nalikane
kang linakonan arupo kaluputan

Begjo klawan ciloko iku dadi asile becik olo
padhang klawan petheng
iku dadi tondoing bener klawan luput

Ono ing sajeroing tri mongso karma
kabeh bobote kang linakonan
awit becik olo bener luput
hiyo tinompo ing karmane
nganti sirno ilang bobote

Ono kang rumongso wus lelakon becik
ngedohi olo ngati ati lan lelaku utomo
mung nyatane ciloko kang tinompo
pepetheng kang rinoso ing saben dino
kang koyo mangkono iku weruhono
ngertiyo yen uwoh iku manut tetandurane
yen mesti nompo asile kang wus linakonan
yen jagad iki tansah wales winales
kabegjan iku nuduhno marang kabecikan
dene ciloko iku nuduhno ing kaolowan
yen pepadhang iku nuduhno ing bener
yen pepetheng iku nuduhno ing luput
elingo marang aweh pituno lan piguno
awit sadengah bangsane sato
iku hiyo dumadi jalmo kang mowo jiwo
sing isih biso angrasakno leloro
dene pikolehé kang wus linakonan
hiyo manut sapiro bobote pituno lan pigunoe marang liyan

Dene ono kang rumangsane iku wus begjo
padhang cetho kang rinoso
reribet bebingung pepetheng ciloko hiyo sirno
kang wus rahayu koyo mangkono iku
opo hiyo isih tandang lan lelakonan olo
opo hiyo luput kang dadi tingkah polae

Mulo yen saiki wus lelaku becik dalah bener
linakonan ing saben dinoe
nganti sak akeh akehe
padhang klawan begjo hiyo teko ing rino wengine

Endi bobote sing luwih abot
soko olo becik kang wus linakonan
yoiku sing luwih disek teko
moro tumibo tinompo tanpo sirno
nganti wus ilang bobote kang wus linakonan

Yen gelem nglakoni hiyo kudu gelem nompo pikolehe
ora gelem nompo ing pikolehe
iku wus nuduhno ing lupute
sing mahanani tambah petheng panase
geleme nompo ing pikolehe
iku wus nuduhno ing benere
sing mahanani tambahe adem lan padhange

Mongso sadurunge iku nuju ing mongso saiki
mongso saiki iku tumuju ing mongso sawuse
mongso sawuse dumadi ing mongso sadurunge
sing kabeh mau rinoso ing mongso saiki
mongso saiki hiyo dadi pikolehe biyen
hiyo dadi pikolehe lelempahan mbesok

Mongso saiki iku punjere kabeh mongso
ora ono urip biso ngrasakno mongso biyen lan mbesoké
upomo ngrasakno biyene iku hiyo dumunung ono ing saiki
olehe ngrasakno lan nganggit mbesoké
hiyo dumunung rinoso ing wayah SAIKI

Dadi yen saiki pancen wus bener lan becik
hiyo saiki adem lan padhang
hiyo saiki mangsane kabegjan
hiyo saiki mangsane karahayon
Yen isih ora koyo mangkono
ateges isih panas lan petheng
isih apes lan ciloko
amesti bener klawan becik hiyo isih adoh

Laku becik iku dudu sing migunani ing uripe dewe
hiyo dudu lelakon kang mowo pamrih
dudu sing kanggo awake dewe
dudu sing marai pepanasing urip
mung aweh piguno marang liyan
dene aweh piguno marang liyan
iku ateges marang uriping liyan
awit bangsane gegremetan nganti kaalusan
dene bobote iku manut marang sepiro pigunoe
lan sapiro ptunoe kang diwenehake
mangkono iku dadi sapiro begjo cilokoe
kang tinompo ing mongso SAIKI

Koyo sarupane ahli ing nujum
iku ora amargo weruh olehe moco tondo
awit soko weton, blegere rupo, driji, tangan
amung awas ing karma kang isih sumimpen
ateges karma sing arep jumedhul moro teko
lan iku dudu takdir nasib sing wus katulis
kacatet bebarengan laire manungso
lelakon urip ing arcopodo
nanging lelakone dewe sing biso tinoto
biso dibenahi ing pikolehe kang tinompo

Ono mongso ono papan
kekarone mesti gegandhengan
dene begjo cilokone urip
iku ora manut ing papan panggonan
amargo sarupane papan
iku mung manut marang rupane urip

Papan kabegjan iku palenggahane
wong wong kang podho begjo kabeh
ora ono wong begjo nglenggahi papan ciloko
mung wong wong kang podho ciloko bae
sing nglenggahi papaning ciloko
dadi papan iku gumantung manut marang sing ngenggoni
papan sawiji biso dadi papaning begjo lan ciloko
iku amargo becik olone urip sing manggoni

Kene lan kono 
dadi rupane kabeh papan
wong begjo iku panggah pikoleh becik
ono ing kono kene
dene wong ciloko hiyo panggah tompo olo
ono ing kene kono

Dudu amargo panggonane
nanging amargo sing ngenggoni
dudu amargo mangsane
nanging amargo karmane
urip iku sing dadiake papan mangsane
dudu papan mongso kang dadiake uripe

Mung isih akeh urip sing keluh
akeh urip sing manut katut
akeh sing gumantung ing papan mongso
hiyo papan mongso gaweane dewe
amargo isih ora nyadar
yen anane papan mongso
iku soko anane urip
yen rusake papan mongso
iku hiyo soko rusake urip
mung ono lan rusake iku bareng

Dadi urip olo agawe papan mongso ciloko
urip becik agawe papan mongso begjo
dudu sewalike
mulo mongso olo ciloko
ora biso ngenani urip kang begjo
papan mongso becik lan begjo
ora ngenani urip kang ciloko

Uripmu dudu uripku
Mongsomu dudu mongsoku
Papanmu dudu papanku
Panguripanmu dudu panguripanku
Samongso sapapan mung ora saurip
Mulo sajatine ora samongso lan ora sapapan
Dene yen saurip iku mesti hiyo
Sakmongso ugo sakpapan
Gaweyo mongso gaweyo papan

dunungo marang urip
marang panguripan
lan anggelar mongso papane....

Begjo klawan ciloko
ora soko papan lan mongso
nanging begjo ciloko
biso ono ing endi endi papan lan mongso.

Rahayu , Sagung Dumadhi

Read More

Mongso

GAMA BUDHI KAWERUH URIP SAJATI

Ing Sakjeroning Mongso
Isuk sore rino wengi
Gilir gumanti obah ngiteri
Andeleng mongso paraning pangiro
Kiniro becik jumedhul olo
Rino wengi dijenengi dino dening manungso
Kanggo aniteni lumakuning mongso.

Kabeh dino iku podho bae, ora ono dino olo opo dene dino apes lan dino becik, sing njenengi dino iku y manungso, rino wengi ora nyuworo netepno jenenge dewe..umpamane ono wong wolu kelairane seje seje, endi sing olo, misale minggu paing, nanging akeh kelairan ing minggu paing malah dadi wong mulyo, hiyo akeh sing ngalami kabegjan ing dino iku..ujare sing kalah maen iku dino olo, nanging sing menang ngarani iku dino apik..sing kalah ngarani dino apes, dene kanggone sing menang iku dino kabegjan..

Dadi wus cetho, apes begjo, olo becik iku manut uwonge dewe dewe, ora mergo dinoe..dino apes iku ora ono, mung uwonge dewe sing ngapesno awake ing dino iku,

Ingkang tuno panggayuhe marang sedyane kurange karep
Ingkang kurang biso kurang ngertine
Ingkang kurang mempeng kurang rikat tumandange
Yoiku sing dadekake lupute

Ora salah dinoe nanging salahe uwonge
yen ono sawijine dino apes, amesti kabeh sing linakonan ing dino iku ora dadi, kabeh kabeh nemu ciloko nemu olo ing dino iku yo kabeh dumadi kapesan ing dino iku, nanging saknyatane ora mangkono..ugo sewalike, amargo apes olo ciloko becik begjo digowo uwonge dewe dewe ora ing dinoe..

Mulo kbeh dino iku podho bae, ra perlu wedi wedi marang jenenge dino, dene sawenehe dino ora biso ngalang ngalangi kencenge karep..

Uwong golek dino becik iku ora salah, hiyo ora ngarani alaning dino nanging iku ancang ancang, anyiapno uborampe kanggo tekan ing gawene..

SALIRING MONGSO
Ing mongso rino, kahanane padhang,
ono sunar cahyoning suryo..
ing mongso wengi kahanane petheng,
 ono sunar cahyoning condro..
iku kbeh kaaran kahananing mongso ing bawono,
dadi rupane kahanan jagad urip sadengah dumadi..

Ora kabeh ing mongso rino kepanasen, yo ora kabeh ing mongso wengi kademen..iku gumantung ing uwonge dewe dewe..mulo kabeh mongso iku podho bae, manut marang urip,
manut marang sing ngrasakno ( aku klawan ingsun).



Rahayu , Sagung Dumadhi

Read More